ناگفته نماند : حرمت فرار از جنگ در حق كسى استكه بدون عذر و در حال اختيار مرتكب آن شود اما اگر اضطرار به آن داشت مثل اينكه مرضى بر او عارض شد يا سلاحش را از دست داد بطورى كه با اين وضع به ادامه حرب قادر نباشد گريز از ميدان نبرد براى او جايز است .
قوله : قدره مرّتين : يعنى قدر عدوّ .
قوله : الا لمتحرّف لقتال : كلمه [ متحرّف ] به صيغه اسم فاعل از باب تفعّل است و مصدرش تحرّف به معناى ميل كردن و برگشتن مىباشد .
قوله : من حالته التى هو عليها : ضمير در [ حالته ] به [ متحرّف ] عائد است چنانچه مرجع [ هو ] نيز همين است و ضمير در [ عليها ] به حالت رجوع مىكند .
قوله : كاستدبار الشمس اه : امثلهاى كه مرحوم شارح ذكر فرموده تمام براى [ حالة امكن من حالته اه ] مىباشند .
قوله : تسوية اللأمه : كلمه [ تسوية ] به معناى استوار كردن و آراستن مىباشد و [ لامة ] بر وزن [ جنّة ] زره را گويند .
قوله : يستنجد بها : كلمه [ استنجد ] به معناى يارى خواستن است و ضمير [ بها ] به [ فئة ] راجع است .
قوله : مع صلاحيتها له : ضمير مؤنث به [ فئة ] و مذكر به [ استنجاد ] رجوع مىكند .
قوله : و كونها غير بعيدة : ضمير [ كونها ] به [ فئة ] عائد است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 52
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٢