شرط صحت كه ( قصد ) باشد مفقود است .
انتقاد شارح بر عبارت مصنف ( رهما )
شارح ( ره ) در مقام انتقاد به عبارتى كه مرحوم مصنف در متن آورد يعنى ( و كون الشرط سائغا ) چنين مىفرماين :
مقصود از شرط اگر فعل ناذر باشد اعتبار جواز و مباح بودن در آن صحيح و بجا است مانند شرط در اين مثال اگر امرو به عيادت فلان مؤمن رفتم براى خدا بر ذمّه من باشد فلان چيز كه در اينجا عيادت فعل ناذر بوده لذا مىتوان گفت بايد جايز و مباح باشد ولى در صورتى كه فعل حضرت خالق متعال باشد مانند مثالى كه گذشت يعنى اگر خداوند فرزندى به من عنايت نمود الخ اين شرط بىمورد بوده و صحيح نيست مگر آنكه اطلاق وصف ( سائغ ) بر آن مجازى باشد .
مرحوم مصنف در كتاب دروس فرموده : شرط بايد از افعالى باشد كه بر آن بتوان شكر نمود و صلاحيّت براى معلّق نمودن فعل راجح را بر آن بعنوان شكر داشته باشد .
و اين كلام بسيار نيكو و پسنديده است .
عهد و صيغه آن
متن :
و العهد - كالنذر في جميع هذه الشروط و الأحكام