و صورته عاهدت اللَّه ، أو علي عهد اللَّه أن أفعل كذا ، أو أتركه ، أو إن فعلت كذا ، أو تركته ، أو رزقت كذا فعلي كذا على الوجه المفصل في الأقسام و الخلاف في انعقاده بالضمير ، و مجردا عن الشرط مثله .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
عهد همچون نذر بوده و صورت صيغه آن چنينست :
عهد مىكنم با خداى خود كه فلان عمل را بجاى آورم يا ترك نمايم يا بر من واجب است كه با خداى چنين عهد كنم الخ .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه مرحوم مصنف فرمود عهد همچون نذر است مقصود در جميع شروط و احكام مىباشد .
و اما راجع به صيغه آن :
آنچه در عبارت مرحوم مصنف ذكر شده مثال براى عهد بدون شرط است ولى در عهد مشروط مىگويند : اگر فلان عمل را به جاى آوردم يا ترك كردم يا ولدى خداوند به من عنايت فرمود بر من باشد كه چنين و چنان نمايم به همان تفصيلى كه در اقسام شرط واقع در نذر گفته شد .
و همانطورى كه در نذر اختلافست كه آيا نذر به مجرد نيّت و بدون صيغه لفظى منعقد مىشود يا نه . در اينجا نيز اختلافى اين چنين بين حضرات فقهاء موجود است .
قوله : و الخلاف فى انعقاده بالضمير : ضمير در [ انعقاده ] به عهد راجع بوده و مقصود از [ الضمير ] نيّت و ذكر نهانى است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 249
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤٩