و طفل أحد المسلمين بحكمه ، و إسلام الأخرس بالإشارة ، و إسلام المسبي بالغا بالشهادتين ، و قبله بانفراد المسلم به عند المصنف و جماعة و ولد الزنا بهما بعد البلوغ ، و بتبعية السابي على القول و في تحققه بالولادة من المسلم وجهان ، من انتفائه شرعا . و تولده منه حقيقة فلا يقصر عن السابي ، و الأول أقوى .
مبحث شرائط بندهايكه آزاد مىكنند
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در عبدى كه بابت كفاره بايد آزاد كنند شرائطى لازم است كه ذيلا درج مىشود :
الف : اسلام .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از اسلام آن است كه بشهادتين اقرار نمايد و على الاقوى همين مقدار كافى است و لازم نيست مؤمن ( يعنى معتقد به ولايت ائمه اطهار ) باشد چه آنكه مقصود از ايمان در آيه شريفه اسلام است نه آنكه ايمان به معناى خاص كه عبارت است از ( ولاء ) معتبر باشد .
و طفلى كه يكدام از والدينش مسلمان باشند حكم همان بوده و مىتوان آن را بعنوان عبد مسلمان آزاد كرد .
سپس مىفرماين :
عبدى كه زبان نداشته و بوسيله اقرار به شهادتين نمىتوان اسلامش را احراز نمود بوسيله اشارهاى كه كاشف از اعتقاد قلبى او