شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
در اينكه اگر مستى بعد از نصف شب به هوش آمد آيا ملحق بخواب شده و بايد فرداى بعد را روزه بگيرد قول ضعيفى از بعضى از فقهاء نقل شده چنانچه درباره كسى كه عمدا نماز عشاء را ترك كرده يا سهوا آن را نخواند بدون اينكه خواب يا مست باشد چنين قول ضعيفى وجود دارد .
اما اگر كسى غير از نماز عشاء را فراموش كرد و نخواند قطعا و از نظر همه فقهاء حكم نائم در نماز عشاء را ندارد .
قوله : و لا يلحق به : يعنى به نائم .
قوله : ناسى غيرها : يعنى غير نماز عشاء .
متن :
فلو أفطر ذلك اليوم ففي وجوب الكفارة من حيث تعينه على القول بوجوبه ، أو لا بناء على أنه كفارة فلا كفارة في تركها وجهان أجودهما الثاني .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر روزه مزبور را شخص افطار كرد بنابر اينكه بوجوبش قائل شويم جاى طرح اين بحث است كه آيا كفاره بذمهاش ثابت مىشود يا چنين نيست در آن دو احتمال است :
احتمال اول : بگوئيم كفاره ثابت است زيرا روزه طبق فرض واجب است و افساد و افطار هرروزه واجبى موجب ثبوت كفاره مىشود .
احتمال دوم : صحيح است كه اين روزه طبق فرض واجب است ولى چون خودش كفاره است بنابراين در ترك كفاره ، ديگر كفاره ثابت نمىشود چنانچه در نماز احتياط شك و سهو اعتبارى ندارد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 180
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٠