قال عليه السلام : عليه الجلد و عليها الرجم لانه قد تقدم يعلم و تقدمت هى تعلم و كفارته ان يتصدق بخمسة اصوع دقيقا .
قوله : و هى مع تسليم سندها : وجه ضعف اين سند روايت اين است كه ابو بصير بين ثقه و ضعيف مشترك است .
قوله : و هو مصرّح فى الرواية : در پاورقى لمعه دمشقيه روايت در اينجا را همان روايت قبل يعنى حديثى كه در ازدواج با زن معتده وارد شده دانسته است در حالى كه دو روايت هستند زيرا روايت وارده درباره زن معتده همان است كه ما از حاشيه مخطوطه نقل نموديم چه آنكه ادلهاى در دست داريم كه مقصود شارح ( ره ) از روايت ابو بصير همين روايت است نه آنكه صاحب حاشيه در پاورقى نمودهاند و براى اينكه مطلب روشنتر شود روايتى را كه صاحب پاورقى به آن اشاره نموده و فرموده مقصود شارح ( ره ) از روايت ابو بصير آنست نقل مىكنيم تا صدق گفتار معلوم شود :
ايشان در ذيل عبارت شارح ( ره ) كه فرمودهاند و مستنده رواية ابى بصير اه گفتهاند مقصود روايتى است كه در كتاب وسائل باب 36 از ابواب كفارات نقل شده به باب مزبور رجوع كرديم متن روايت چنين است :
محمد بن الحسن باسنادش از احمد بن محمد بن عيسى از ابن ابى عمير از مردى از ابو بصير از مولانا الصادق عليه السلم فى الرجل يتزوّج المرأة و لها زوج قال :
اذا لم يرفع الى الامام فعليه ان يتصدّق بخمسة اصوع دقيقا .
چنانچه ملاحظه مىشود اين روايت مربوط به ازدواج با زن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 177
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٧٧