اعتبارى ندارند خصوصا كه اين روايت علاوه بر اين نكته ضعف ديگرى دارد و آن اين است كه عاملين به آن نادر و در نهايت قلّت هستند .
جواب
شارح ( ره ) در جواب اين اشكال مىفرماين :
مكاتبه و نادر بودن آن مضر نيست زيرا سند آن صحيح و براى آن معارضى نمىباشد از اينرو مرحوم علامه در كتاب مختلف به آن عمل كرده و قول مزبور را اختيار نموده است .
و برخى از فقهاء اساسا و بطور كلّى كفاره را در مورد مزبور قسم به برائت از خدا و رسولش ( ( ص ) عليهم السلام ) منكر شدهاند و دليلشان اين است كه قسم فقط به صيغه مباركه جلاله منعقد مىشود و چون صيغه مزبور فاقد آن است لاجرم قسم نيست تا حنث و مخالفتش كفاره داشته باشد .
ناگفته نماند كه تمام فقهاء صيغه قسم مزبور را حرام مىدانند اگرچه از نظر داشتن كفاره و نداشتن آن و نيز كيفيت كفارهاش با هم اختلاف دارند .
قوله : و فى توقيع العسكرى عليه السلام : اين توقيعه را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 16 ) ص ( 126 ) به اين شرح نقل نموده :
محمد بن يعقوب قال : كتب محمد بن الحسن الى ابى محمد عليه السلام رجل حلف بالبراءة من اللّه و رسوله فحنث ما توبته و كفارته ؟