ايندو هم عقلا واجبند و هم نقلا .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از امر بمعروف وادار كردن غير است يا بقول و يا به فعل بر طاعت و اتيان واجبات و مراد از نهى از منكر بازداشتن كسى است بقول و يا بفعل از انجام معاصى و محرمات .
و همانطورى كه مرحوم مصنف فرموده دليل بر وجوب آيندو هم عقل است و هم نقل و اين قول اصح قولين در اين باب است چه آنكه بعض تنها دليل بر وجوب ايندو را نقل دانستهاند بنابراين وجوب نقلى آن اجماعى است .
تفصيل و شرح
گفته شد وجوب امر بمعروف و نهى از منكر هم بحسب عقل است و هم بواسطه نقل .
اما اول : امر بمعروف و نهى از منكر لطف مىباشند و بر طبقن قواعد علماء عدليه ( اماميه ) لطف بر حقتعالى واجب و حتمى است به اين معنا كه قطعا امرى را كه در آن لطف هست در حق بندگانش مراعات مىكند پس ايندو نيز كه از مصادق لطف بوده بايد از ناحيه اقدسش واقع شده باشند يعنى بمعروف امر وجوبى نموده و از منكر نهى لزومى فرموده است از اينرو هردو واجب مىباشند .