بعضه قضى ملفقا ، فيمشي ما ركب و يتخير فيما مشى منه ، و لو اشتبهت الأماكن احتاط بالمشي في كل ما يجوز فيه أن يكون قد ركب . و ما اختاره هنا أجود .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
بنابر اينكه گفتيم ناذر بايد به نذرش عمل نموده و حج را پياده بجاى آورد اگر تمام راه يا مقدارى را سواره رفت و به اين وسيله مخالفت نذر كرد واجب است بعدا قضاء آن را بطور پياده بياورد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
زيرا اخلال بصفت حج واجب نموده پس حج بجاى آورده شده مجزى نيست .
توضيح
و سپس در توضيح آن مىفرماين :
البته اگر در نذر سال انجام حج را معيّن نموده و در همان سنه معيّن مخالفت كرد مقصود از قضاء همان معناى متعارف و مصطلح آن است يعنى فعل واجب در خارج وقتش كه در اين صورت كفاره حنث نذر نيز بذمهاش مىآيد .
ولى در صورتى كه سال را مشخّص نكرده باشد مراد از قضاء تكرار فعل و دوباره بجاى آوردن است كه معناى اصطلاحى نبوده و صرفا استعمال لغوى است و در اين فرض البته كفاره نذر ثابت نيست .