شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است سيصد و شصت بار طواف نمايد ( يعنى سيصد و شصت تا هفت شوط كه معادل دو هزار و پانصد و بيست شوط مىگردد ) و در صورت عجز از آن اين رقم ( سيصد و شصت ) را تعداد اشواط قرار دهد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
يعنى پنجاه و يك طواف و سه شوط كه سه شوط باقيمانده را ملحق كنند به طواف آخرى .
نقد و تحليل
ممكن است در مقام انتقاد گفته شود :
قران در طواف مستحبى مكروه مىباشد و آن به اين استكه بعد از اتمام هفت شوط چند شوط ديگر كه به عدد هفت نرسد به آن اضافه كنند با توجه به اين معنا چطور در صورت عجز از 360 طواف بگوئيم مستحب است 360 شوط بجاى آورد در حالى كه اين حكم مستلزم اين است كه در طواف آخرى ( طواف پنجاه و يكمين ) قرانرا مستحب كرده باشيم و اين حكم با كراهت آن منافى است .
شارح ( ره ) در جواب مىفرماين :
بملاحظه اين كه روايتى در اين باب وارد شده كه عدد اشواط مذكور را در صورت عجز مستحب قرار داده لاجرم كشف ميكنيم اين