بر محرم حرام است كه حشرات و حيوانات كوچكى كه در بدن جاى مىگيرند بكشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ هوام ] بتشديد ميم جمع ( هامه ) بوده و به معناى دواب و حيوانات كوچكى از قبيل كنه و شپش مىباشد .
و سپس مىفرماين :
و در ملحق كردن كك را به اين حيوانات در حكم مزبور دو قول است ولى حق اين است كه آن را به آنها ملحق نكنيمه لازم بتوضيح است كه در حكمى كه گذشت فرقى نيست بين اينكه محرم خود مباشرتا آنها را بكشد يا سبب كشتن شود مثل اينكه دوائى در مكان آنها گذاشته كه باعث قتل آنها گردد .
متن :
و يجوز نقله من مكان إلى آخر من جسده ، و ظاهر النص و الفتوى عدم اختصاص المنقول إليه بكونه مساويا للأول ، أو أحرز ، نعم لا يكفي ما يكون معرضا لسقوطه قطعا ، أو غالبا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
نقل اين حيوانات از جائى بجاى ديگر بدن جايز است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
از ظاهر نص و فتواى مشهور چنين برمىآيد كه لازم نيست مكان منقول اليه با مكان اول از نظر حفاظت مساوى يا بهتر باشد .
آرى مىتوان گفت در مكانى كه حيوان در معرض سقوط قطعى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 315
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٥