قوله : و المعتبر منه : ضمير در [ منه ] به ظلّ محرّم راجع است .
قوله : الى احد جانبيه : ضمير به محمل عود مىكند .
متن :
، و لبس السلاح اختيارا في المشهور و إن ضعف دليله ، و مع الحاجة إليه يباح قطعا ، و لا فدية فيه مطلقا .
شرح فارسى :
27 - مرحوم مصنف مىفرماين :
در حال اختيار پوشيدن سلاح و لباس رزم بر محرم حرام است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگرچه مدرك اين حكم ضعيف است ولى در عين حال مشهور بر طبق آن فتوى دادهاند .
و بهر تقدير در صورتى كه حاجت مقتضى پوشيدن سلاح باشد قطعا جايز بوده و كفارهاى در آن نيست كما اينكه در حال اختيار نيز اگر سلاح بپوشد تنها معصيت مرتكب شده و كفارهاى به عهده او نمىباشد .
مترجم گويد :
از اخبار ضعيفى كه در اين باب هست روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 137 به اين شرح نقل نموده :
محمد بن يعقوب از عدهاى اصحاب از سهل بن زياد از احمد بن محمد از مثنّى از زرارة از ابيجعفر عليه السلام قال :
لا بأس بان يحرم الرجل و عليه سلاحه اذا خاف العدو .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 312
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٢