ادخال مطلق نجاست در مسجد الحران منع مىنمايند چه نجاست متعديه و چه غير آن ، زياد باشد يا كم در نتيجه طواف شخصى كه لباس يا بدنش متنجّس است مورد نهى قرار گرفته و به مقتضاى اينكه نهى در عبادات موجب فساد است طواف باطل و فاسد واقع مىگردد .
ولى مرحوم مصنف كه بطور مطلق فتوى بحرمت ادخال نجاست در مسجد نمىدهد بلكه خصوص نجاست ملوث و متعدى را حرام مىداند نمىبايست عبارت را در اينجا بطور مطلق ايراد كند بلكه حقش اين بود كه مقيد به صورت مزبور مىنمود .
و از ظاهر عبارت دروس استفاده مىشود كه مرحوم مصنف در اين كتاب قاطع است كه نجاست ملوث و متعدى حرام است و اين كلامى است نيكو و پسنديده بلكه بعضى از فقهاء فرمودهاند در باب طواف نجاست بطور مطلق چه به قدر مورد عفو در نماز باشد و چه بيشتر مضر نبوده و موجب بطلان آن نيست .
قوله : و اطلاقه ايضا : يعنى و اطلاق اينعبارت ( رفع الخبث ) .
قوله : و غيره : يعنى عير ما يعفى عنه .
قوله : و هو يتم على قول : ضمير [ هو ] به اطلاق راجع است .
قوله : ليكون منهيا عن العبادة به : ضمير [ به ] بمطلق نجاست راجع است .
قوله : و ظاهر الدروس القطع به : ضمير [ به ] به تحريم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 318
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣١٨