ازاله نمودن و بر طرف كردن موى بر محرم حرام است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
باعم از اينكه ازاله بواسطه تراشيدن باشد يا كندن و يا غير ايندو در جميع صور اگر شخصى از روى اختيار اين فعل را مرتكب شود عمل حرامى را انجام داده .
در نتيجه اگر از روى اضطرار انجام داد مثل اينكه موى در چشم او درآمده ازالهاش جايز بوده و كفارهاى بر او نيست .
ناگفته نماند كه اگر بواسطه كثرت موى گرماى هوا باعث اذيت و ناراحتى وى شود يا شپش و حيوانات مشابه با آن در لابلاى مويها مأوى گرفته و در نتيجه متاذّى شود مىتواند مويها را ازاله نمايد ولى كفاره بر او واجب است چه آنكه موى نفس موذى نيست تا ازالهاش بواسطه اضطرار كفاره نداشته باشد بلكه محل سكونت موذى مىباشد البته در مواردى كه ازاله موى جايز است شرط كردهاند كه نفس موى را فقط ازاله نمايد فلذا اگر پوستى را كه موى بر آن روئيده بكند بابت مويها كفارهاى بذمهاش نمىآيد زيرا مقصود اصلى آن نبوده بلكه جدا كردن پوست بوده است .
قوله : لانّه محل الموذى : ضمير در [ لانّه ] بشعر راجع است .
متن :
و تغطية الرأس للرجل بثوب و غيره حتى بالطين و الحناء و الارتماس و حمل متاع يستره ، أو بعضه نعم يستثنى عصام القربة ، و عصابة الصداع و ما يستر منه بالوسادة ، و في صدقه باليد وجهان ، و قطع في التذكرة بجوازه ، و في الدروس
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 300
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٠