و بهركدام كه ابتداء كند ديگرى مستحب مىشود پس در صورت عقد احرام با تلبيه اشعار و تقليد مستحب و بفرض عكس تلبيه مستحب مىشود .
و در صورتى كه عقد احرامش با يكى از ايندو مقارن باشد احرامش صحيح و در صورت عدم مقارنه اصلا احرام صورت نميگيرد زيرا شرط احرام در اين نوع از حج مقارنه بين آن و يكى از ايندو امر است .
ولى مشهور كه تقارن را بين احرام و اين دو شرط نمىدانند احرام را قهرا صحيح دانسته ولى مىفرماين :
تا مادامى كه يكى از ايندو عملى نشده محرمات احرام ( كه بعدا بتفصيل ذكر مىشوند ) بر وى حرام نيست .
قوله : و معنى عقده بهما : ضمير در [ عقده ] به محرم و در [ بهما ] به تلبيه و اشعار يا تقليد راجع است .
قوله : فبدونها : يعنى بدون مقارنه .
قوله : لا يقع اصلا : ضمير فاعلى باحرام راجع است .
قوله : و على المشهور : رأى مشهور اين است كه مقارنه بين احرام و تلبيه واجب نيست .
قوله : و لكن لا يحرم به : ضمير در [ به ] به احرام خالى از مقارنت راجع بوده و ضبط [ لا يحرم ] بفتح ياء تا به صيغه معلوم از ثلاثى مجرد بوده و فاعلش [ محرمات الاحرام ] باشد .
قوله : بدون احدهما : ضمير [ احدهما ] بتلبيه و اشعار يا تقليد راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 267
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٧