قوله : و لا فى النجس غير المعفوّ عنها فى الصلاة :
نجاستى كه در نماز مورد عفو است دو چيز است :
1 - خونى كه كمتر از درهم باشد .
2 - خون جراحت و دملى كه در بدن حادث شده .
بنابراين هركدام از ايندو اگر در جامه احرامى باشد ايراد و اشكالى ندارد .
قوله : و يعتبر كونهما غير مخيطين : ضمير تثنيه به [ ثوبى الاحرام ] راجع است .
قوله : كالمحيط من اللبد : يعنى مانند جامهاى كه به بدن احاطه پيدا كند در حالى كه از لبد باشد .
لبد بفتح لام و باء لباسى است كه از پشم و موى پرپشت و درهم رفته تعبيه مىكنند و نوعا چوپانان بتن مىنمايند .
قوله : و الدرع المنسوج كذلك : يعنى آن نيز به عنوان جامه احرامى جايز نيست .
قوله : و المعقود : اى و المعقود ايضا كذلك .
قوله : و اكتفى المصنف عن هذا الشرط اه : مصنف ره در چند سطر بعد فرموده :
و يجوز فى الحرير و المخيط للنساء .
شارح ( ره ) مىفرماين :
از اين عبارت استفاده مىشود كه پوشيدن لباسهاى خياطى شده و دوخته براى مردان جايز نيست و بعبارت ديگر يكى ديگر از شرائط لباسهاى احرامى اين است كه دوخته نباشد و مصنف ره
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 264
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٤