درك مىكند .
لازم به يادآورى است كه در احراز فضيلت و ثواب اين عمره لازم نيست تمام اعمالش در ماه رجب واقع شود بلكه همين مقدار كه احرام آن در اين ماه قرار گرفت كافى در تحقق و حصول فضيلتست اگرچه اعمال در ماه شعبان قرار گيرد منتهى لازم است حتى الامكان در مسافت قبل از ميقات محرم نشوند بلكه سعى كنند تا بلكه خود را بميقات برسانند لذا به اين منظور بستن احرام را هرچه ممكن است تأخير انداخته تا جائى كه از سپرى شدن ماه رجب يكجزء از وقت مانده باشد پس در ان وقت محرم شده و بقيّه اعمال را تعقيب كند .
البته مقصود از جزء آخر ، جزء تقريبى آخر وقت است نه تحقيقى چه آنكه جزء آخر حقيقى را نمىتوان غالبا تعيين نمود .
قوله : و تحصل بالاهلال فيه : ضمير در [ تحصل ] به فضيلت راجعست و مقصود از اهلال احرام بوده و از مرجع ضمير در [ اهلال فيه ] رجب مىباشد .
متن :
و لا يجب إعادته فيه في الموضعين في أصح القولين ، للامتثال المقتضي للإجزاء نعم يستحب خروجا من خلاف من أوجبها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در دو موردى كه گفته شد احرام قبل از ميقات جايز است بعد از رسيدن بميقات اعاده آن واجب و لازم نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينحكم اصح القولين در اين مسئله است و دليلش اين استكه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 227
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٧