طول سال مىتوان بجاى آورد لاجرم بواسطه نذر احرام آن را چه در اشهر حج و چه در ماههاى ديگر ميتوان بر ميقات مقدم داشت .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه مصنف ( ره ) فرمود با نذر مىتوان احرام را بر ميقات مقدم داشت قول و رأى صحيح در اين مسئله است چنانچه مشهور نيز به آن معتقدند و مدرك آن نيز اخبارى است كه برخى از آنها صحيحه مىباشد .
بنابراين انكار بعضى از فقهاء باعتماد اينكه مستند مسئله ضعيف است بىمورد مىباشد .
قوله : هذا شرط لما يشترط وقوعه اه : يعنى قيد [ اذا وقع الاحرام فى اشهر الحج ] كه به نذر و شبه آن تعلق دارد معنايش اين است احرامى كه بايد در خصوص اشهر حج واقع شوند تنها در صورتى در اين سه ماه قبل از ميقات صحيحست كه آن را نذر نموده باشند .
قوله : و هو الحج مطلقا : يعنى هرنوع از حج باشد چه تمتع و چه غير آن ، بنابراين تفسيرى كه در بعضى حواشى است و محشى آن فرموده ( سواء وقع فى اشهر الحج ام لا ) چندان روشن نيست .
قوله : فيصح تقديمه على الميقات بالنذر مطلقا : چه در اشهر حج و چه در ماههاى ديگر .
مترجم گويد :
از جمله اخبار صحيحه كه شارح ( ره ) به آن اشاره فرمود خبرى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 225
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٥