مسئله چهارم
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مشروع نيست كه عمره و حج را بيك نيّت بجاى آورند و در صورت ارتكاب اين عمل هردو باطل هستند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين حكم رأى مشهور فقهاء بوده و در آن بين قران و غير آن فرقى نگذاردهاند و مدركشان روايتى است كه از آن نهى فرموده .
سپس مرحوم شارح بيانى ديگر در تقريب بطلان هردو عمل مىفرماين و آن اين است كه :
تداخل عمره و حج در يك نيّت بمثابه اين است كه دو نماز را با يك نيّت بخوانند ، پس همانطورى كه در اين صورت هردو نماز باطل است در مسئله مورد بحث نيز حكم همينطور مىباشد .
و در مقابل مشهور مرحوم شيخ الطائفه در كتاب خلاف فرموده خصوص حج صحيح است چنانچه مرحوم حسن ابن ابى عقيل نيز بر خلاف مشهور حكم نموده و هردو را صحيح دانسته و فرموده اساسا قران با سوق هدى معنايش همين است پس چطور مىتوان حكم به بطلانش نمود .
مترجم گويد :
اما روايتى كه مدرك مشهور مىباشد حديثى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 8 ص 209 به اين شرح نقل مىنمايد :