قال : هو و اللّه سواء ، عجلّه او اخّره .
قوله : يمكن كون ذلك على وجه التخيير اه :
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه ( او ) در عبارت مصنف ( ره ) حامل احتمال است :
1 - افاده تخيير كند يعنى مقصود اين باشد كه قارن و مفرد وقتى داخل مكه شدند مىتوانند طواف و سعى بجاى بياورند اعم از اينكه ايندو واجب باشند يا مستحب و دليل آن چنانچه گفتيم اطلاق ادله است كه نمونهاى از آنها را نقل نموديم .
2 - به منظور ترديد آمده و افاده شك كند يعنى بگوئيم مراد اين است كه قارن و مفرد بعد از دخول در مكه اجمالا مىتوانند كه سعى و طوافى بجاى بياورند حال يا طواف و سعى واجب است يا خصوص مستحب از اين دو را زيرا واجب آنها را بعضى منع نموده و تقديمشان را غير مشروع مىدانند لذا به اين لحاظ ممكن است مرحوم مصنف از اين دسته بوده و تقديم طواف و سعى واجب را جايز نداند ولى در كتاب دروس بر طبق احتمال اول فتوى داده و تقديم طواف و سعى واجب را نيز اجازه داده است .
و بهر تقدير اگر احتمال اول را قائل شديم حكم مزبور تنها در طواف حج است نه طواف النساء بنابراين تقديم اين طواف جايز نيست مگر به جهت ضرورتى باشد مثل اينكه زن خائف باشد كه اگر طواف النساء را در محلش بجاى بياورد مصادف با حالت زنانگى شود كه در اين صورت حق تقديم دارد .
ناگفته نماند هر طوافى كه تقديمش جايز است نماز آن را نيز
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 194
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٤