اما تلبيه بملاحظه اينكه مجرد ذكر است اثرى در منع از ادامه عمره ندارد .
قوله : ذكر لا اثر له فى المنع : ضمير در [ له ] به ذكر راجعست .
متن :
و لا يجوز العدول للقارن تأسيا بالنبي صلى اللَّه عليه و آله حيث بقي على حجه لكونه قارنا ، و أمر من لم يسق الهدي بالعدول .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
عدولى كه در مفرد گفته شد براى قارن جايز و مشروع نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم تأسى و استناد به پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم است كه خودشان بر حج باقى مانده و فرمان دادند كسانى كه در حج قربانى نياورده و به تلبيه محرم شدهاند عدول به عمره تمتع كنند .
مترجم گويد :
نياوردن قربانى كنايه است از اينكه به حج قران متلبّس نشده است .
روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 8 ص 150 ح 4 نقل فرموده و ما به علت طولانى بودن از نوشتن آن خوددارى نموده و برجوع قارئين واگذار مىكنيم .
متن :
و قيل لا يختص جواز العدول بالإفراد المندوب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 189
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٩