شارح ( ره ) در جواب مىفرماين :
برگشتن به حج سابق با انجام طواف و سعى منافاتى ندارد زيرا در حق كسى كه حج افراد بجاى مىآورد تقديم طواف و سعى بر وقوف جايز است پس از اين رهگذر دغدغهاى نيست فقط مدرك و مستند اين حكم كه مشهور فرمودهاند از نظر سند خالى از ضعف نيست زيرا در سند اين حديث اسحق بن عمار است كه فطحى المذهب مىباشد .
متن :
و قيل و القائل ابن إدريس لا اعتبار إلا بالنية إطراحا للرواية و عملا بالحكم الثابت من جواز النقل بالنية ، و التلبية ذكر لا أثر له في المنع .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
بعضى از فقهاء ( يعنى ابن ادريس ره ) فرمودهاند :
بالفاظ تلبيه اعتبارى نيست مگر آنكه آن را به نيّت رجوع به حج افراد بگويد :
يعنى صرف گفتن ( اللهم لك لبّيك اه ) بعد از انجام طواف و سعى باعث نمىشود كه عمره باطل شده و دو مرتبه به حج سابق برگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل ابن ادريس ( ره ) دو امر است :
الف : مدرك حكم مشهور كه خبر واحد است از نظر ايشان مطروح و قابل عمل نيست .
ب : تنها امرى كه سبب نقل و عدول است نيّت مىباشد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 188
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨٨