مىباشد چه آنكه اگر اختيارا از اين مدت تأخير بيفتد منجر به تفويت وقت اختيارى عرفه مىشود .
برخى ديگر از فقهاء فرمودهاند :
ماههاى حج دو ماه و ده روز از ذى الحجد مىباشد زيرا درك حج به ادراك مشعر در روز دهم حاصل مىشود اگرچه عرفات را درك نكرده باشد مشروط باينكه فوت عرفات از روى اختيار و عمد نباشد .
شارح ( ره ) سپس مىفرماين :
البته كسانى كه ماههاى حج را سه ماه دانستهاند نظرشان به اين است كه اين مدت ظرف زمانى براى ايقاع اجمالى افعال حج است با قطع نظر از دقت و تفصيل ملحوظ در آن و از اينكه در آيه شريفه ( 197 ) در سوره ( بقره ) از اين ماهها به اشهر به صيغه جمع تعبير شده آنجائى كه مىفرمايد :
الحج اشهر معلومات فمن فرض فيهن الحج الآية .
چنين برمىآيد كه اطلاق سه ماه را ترجيح و لحاظ مزبور را امضاء نموده است .
البته تمام فقهاء از نظر زمان اعمال و ظرف انجام مناسك با هم اتفاق دارند و بدينوسيله اين نزاع بمشاجره لفظى برمىگردد .
ناگفته نماند عمره مفردهاى كه همراهش حج نيست در طول سال مىتوان آن را آورد .
قوله : و فى نسخة و لا يصح : يعنى در بعضى از نسخ متن لمعه بجاى ( و لا يقع ) جمله ( و لا يصح ) مىباشد .
قوله : و فى وقتها : ضمير به مناسك راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 168
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٨