اتمام مراسم حج از وى جدا مىشوند و او بايد تنها به مكه داخل شده و اعمال عمره را انجام دهد در حالى كه بمصاحبت آنها نيازمند است پس براى مواجه نشدن با اين صحنه حج را بتمتع بدل نموده و همچون همراهانش اين نوع حج را بجاى آورد .
قوله : من عدم جواز العدول مطلقا : اعم از آفاقى يا مكى .
قوله : اختيارى عرفه : وقت اختيارى عرفه از زوال روز نهم ذى الحجد تا غروب آن روز است .
قوله : قبل اتمامها : ضمير به عمره راجعست .
قوله : او التخلف عن الرفقه : اين جمله معطوف است به يفوت بتقدير ( او يحصل التخلف الخ ) بنابراين جمله مزبور از تتمه مورد اول است .
قوله : و خوفه من دخول مكه : ضمير در [ خوفه ] بمتمتع راجع است و اين عبارت اشاره بمورد دوم جواز عدول متمتع مىباشد .
قوله : قيل الوقوف : مقصود وقوف به عرفاتست كه اولين عمل حج بعد از احرام مىباشد .
قوله : لا بعده و نحوه : ضمير اول به وقوف و دومى به خوف عائد است .
قوله : المتأخر عن النفر : مقصود كوچ كردن رفقا و - همراهان است .
قوله : و خوف عدوّ بعده : ضمير در [ بعده ] به حج راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 166
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٦