قوله : بعدها : ضمير به ( تسع من ذى الحجة ) عائد است .
قوله : و من جعلها : ضمير به [ اشهر ] برمىگردد .
قوله : نظر الى كونها : ضمير به [ اشهر ] عائد است .
قوله : لوقوع افعاله فى الجمله : ضمير به حج راجع است و مقصود از [ فى الجمله ] اين است كه مجموع اعمال حج و عمره ظرف اين سه ماه بايد واقع شوند با قطع نظر از جزئيات زمان وقوع چه آنكه عمره را در دو ماه قبل از ذى الحجة ميتواند بجاى آورد با توجه به اين معنا پس مىتوان گفت زمان وقوع حج با عمره طول اين سه ماه است .
قوله : ارشادا الى ترجيحه : ضمير به ( كونها ظرفا زمانيا ) راجعست .
قوله : و بذلك يظهران النزاع : مشاراليه [ ذلك ] توجيهى است كه مرحوم شارح براى تعبير به ثلاثة اشهر فرمود ، يعنى ( و من جعلها الثلاثة نظر الخ ) .
متن :
و يشترط في المتمتع جمع الحج و العمرة لعام واحد فلو أخر الحج عن سنتها صارت مفردة ، فيتبعها بطواف النساء أما قسيماه فلا يشترط إيقاعهما في سنة في المشهور ، خلافا للشيخ حيث اعتبرها في القران كالتمتع .
شرح فارسى :
5 - مرحوم مصنف مىفرماين :
در حج تمتع شرطست كه بين حج و عمره در يكسال جمع شود يعنى هردو را در اين مدت بجاى آورند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 169
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٩