الذكر عمل نكنند .
متن :
و لو زاد المعين للسنة عن أجرة حجة و لم يكن مقيدا بواحدة حج عنه به مرتين فصاعدا إن وسع في عام واحد من اثنين فصاعدا ، و لا يضر اجتماعهما معا في الفعل في وقت واحد ، لعدم وجوب الترتيب هنا كالصوم بخلاف الصلاة و لو فضل عن واحدة جزء أضيف إلى ما بعده إن كان ، و إلا ففيه ما مر .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در جائى كه موصى براى سال معيّنى مبلغى تعيين نمود كه از اجرت يك حج زياد آمد در صورتى كه وصيّت را مقيّد بيك حج نكرده باشد و مقدار زائد وافى به اجرة المثل يك حج ديگر باشد در همان سال دو حج بوسيله دو اجير براى وى بايد بدهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه دو نفر در يكسال دو حج از طرف ميت به جاى مىآورند ايرادى ندارد چه آنكه رعايت ترتيب در حج لازم نيست همانطوريكه در روزه نيز چنين است بخلاف نماز كه مراعات ترتيب در آن بايد ملاحظه شود .
قوله : و لو فضل عن واحدة اه :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر از سال واحدى مقدار پولى اضافه آمد در صورتى كه بعد از آن حج ديگرى باشد اضافه را به اجرة حج بعدى ضميمه مىنمايند و در فرضى كه بعد از آن حج ديگرى نباشد همان دو احتماليكه قبلا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 135
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٥