ماله أجمع عن الحجة الواجبة ، و لو أمكن استنمائه ، أو رجا إخراجه في وقت آخر وجب مقدما على الأمرين .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر موصى براى هر سالى مقدارى مال جهت بجاى آوردن حج معين كرده باشد در صورتى كه مبلغ معين در سالى از هزينه سفر حج آن سال كم بيايد لازمست از مبلغ سال بعد آن را تكميل كنند و در صورت وافى نبودن از سال سوم و به همين ترتيب تا خرج حج آن سال فراهم شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
تعيين مقدار گاهى بطور تفصيل است مثل اينكه گفته هر سال مبلغ هزار تومان براى من حج بدهيد و زمانى بنحو اجمال مىباشد چنانچه بگويد منافع و درآمد هرساله باغ من را صرف يك حج بكنيد كه در اين دو صورت اگر خرج حج در سالى بيشتر از مقدار معين شده باشد بايد از سنوات بعد كمك گرفته تا به قدر اجرة المثل آنسال برسد اگرچه رساندن به اين حد به اين باشد كه مقدار كم و جزئى از مبلغ سال بعد بردارند و سپس باقيمانده پول سال بعد را با مبالغ سنوات بعد لازم است به همين ترتيب صرف وصيّت موصى بنمايند .
و سپس مىفرماين :
اگر سالهاى مورد وصيّت معين و محدود باشد مثلا گفته سالى هزار تومان تا پنج سال براى من حج دهيد اتفاقا سال آخر هزينه حج به قدر نهصد تومان شد و مقدار صد تومان اضافه آمد كه با آن نمىتوان حج ديگرى بجاى آورد در تكليف ورثه نسبت به آن دو احتمال است :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 133
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٣