شدهاند اگرچه اين طائفه اخبار را بملاحظه جمع بين آنها و اخبار دالّه بر جواز مىتوان حمل بر كراهت نمود .
و اما دليل در خنثى : اين است كه چون مذكر بودن وى مشكوك است او را در اين حكم بزن ملحق مىنمائيم و محتمل است بگوئيم چون زن مورد نهى از نيابت واقع شده و اين نهى خنثى را شامل نمىشود بنابراين نيابت وى مكروه نمىباشد .
مترجم گويد :
از اخبارى كه دلالت بر نهى از نيابت زن صروره دارد خبرى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 8 ص 125 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن الحسن باسنادش از موسى بن القاسم از عبد - الرحمن از مفضّل از زيد شحّام از مولانا الصادق عليه السلام قال سمعته يقول :
يحج الرّجل الصرورة عن الرّجل الصّرورة و لا تحج المرأة الصرورة عن الرجل الصرورة .
و از اخبارى كه دلالت بر جواز نيابت زن دارد حديثى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 8 ص 124 به اين شرح آورده :
محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير از معاوية بن عمار قال :
قلت لابى عبد اللّه عليه السلام : الرجل يحج عن المرأة و المرأة تحج عن الرجل ؟
قال : لا بأس .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 125
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٥