اگر اجير در اجاره مطلقه حج را فاسد كرد بعد از اتمام آن لازم است در سال آينده آن را قضاء نموده و سپس در سال سوم حج نيابى را كه صحيحا بجاى نياورده بايد انجام دهد .
مترجم گويد :
عبارت مرحوم علامه در كتاب مزبور چنين است :
لو افسد النائب الحج فعليه القضاء عن نفسه فان كانت معيّنة انفسخت و على المستأجر استيجاره او غيره و انكانت مطلقة فى الذّمة لم تنفسخ و عليه بعد القضاء حجة النيابة و ليس للمستأجر الفسخ .
يعنى : نائب اگر حج نيابى را فاسد كرد لازم است بواسطه اين افساد يك حج از طرف خود بجاى آورد حال اگر بر او معيّن كرده باشند كه حج نيابى را در خصوص سال افساد به جاى آورد چون بمورد اجاره مثلا عمل ننموده اجارهاش فاسد و منفسخ مىشود و بر مستأجر لازم است از نو او يا ديگرى را بر اين عمل اجير نمايد .
ولى در صورتى كه اجاره مطلق باشد بواسطه افساد منفسخ نشده و بر اجير لازم است بعد از قضاء فاسد حج نيابى را بجا آورد و مستأجر حق ندارد اجاره را فسخ كند .
مرحوم شارح مىفرماين :
تفصيل ايشان غريب و بعيد به نظر مىرسد چه آنكه دو اعتبار و دو رأى در اين مقام بين فقهاء هست كه فرموده علامه از هردو خارج و امر ثالثى است كه كسى به آن ملتزم نيست چه آن كه بعضى حج فاسد را مىگويند بايد تمام نموده و همان مورد اجاره است و سال بعد حج ديگرى بايد بعنوان عقوبت بجاى آورد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 121
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢١