اگر اجير متعلق اجاره را در اجاره مطلق از سال اول تأخير انداخت استحقاق اجرت ندارد زيرا اطلاق مقتضى تعجيل است ، پس همچون صورتى است كه در اجاره عمل را معين و مقيد بسال اول نموده باشند لذا اگر حج دوم را فرض و اول را عقوبت بدانيم متعلق اجاره تأخير افتاده لاجرم نه مجزى است و نه وى مستحق اجرت مىباشد .
ولى در روايت حسنه زراره چنين آمده كه حج اول فرض و دوم عقوبت است و اينكه به آن فاسد اطلاق شده نه اطلاق حقيقى باشد بلكه مجازا و بعنايت است و مرحوم مصنف به همين رأى و مبنى متمايل شده است .
ولى روايت مزبور مقطوعه بوده و بدين وسيله از درجه اعتبار ساقط است بنابراين اگر آن را معتبر ندانيم لازمست كه حج دوم را فرض قرار داده و اول را عقوبت چنانچه مرحوم ابن ادريس حلّى نيز چنين اعتقاد دارند .
مترجم گويد :
مرحوم صاحب وسائل روايت نامبرده را در ج 9 ص 257 به اين شرح نقل فرموده :
از على بن ابراهيم از پدرش از حماد از حريز از زراره قال :
سئلته عن محرم غشى امرأته و هى محرمه ؟
قال : جاهلين او عالمين ؟
قلت : اجبنى فى الوجهين جميعا .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 119
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٩