در زمان تعلّق وجوب زكات دو رأى است :
1 - رأى مشهور :
از عبارت مصنّف ( ره ) استفاده مىشود كه مشهور از فقهاء ميفرمايند :
حبّه گندم و جو وقتى منعقد شد و دانه غوره زمانى كه بسته گرديد و خرما هنگامى كه رنگ انداخت وجوب زكات بر مالك تعلّق مىگيرد .
2 - رأى ابن جنيد :
در مقابل مشهور برخى ديگر از فقهاء همچون مرحوم اسكافى ميفرمايد :
زمان تعلّق وجوب زكات در غلّات وقتى است كه عناوين چهارگانه به آنها صادق باشد و آن هنگامى است كه آب آنها جمع شده و در حدّ يبوست و خشگى قرار گيرند .
و ظاهر نصوص و اخبار نيز بر اين رأى دلالت دارد .
مؤلف گويد :
از جمله ظواهر نصوص مشاراليها خبرى است كه مرحوم ثقة الاسلام كلينى در كافى شريف ج 3 ص 514 به اين شرح نقل فرموده :
عدّهاى اصحاب ، از احمد بن محمّد ، از برقى ، از سعيد بن سعد الاشعرى قال :
سئلت ابا الحسن عليه السّلام عن اقلّ ما يجب فيه الزّكاة من البرّ و الشّعير و التّمر و الزّبيب ؟
فقال : خمسة اوساق بوسق النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
فقلت : كم الوسق ؟
قال : ستّون صاعا .
قلت : فهل على العنب زكات او انّما تجب عليه اذا صيّره زبيبا ؟
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 89
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٩