قوله : كان كغيره : ضمير در [ كان ] و [ كغيره ] بفحل الضّراب راجعست .
قوله : فلا مطلقا : چه مالك بذل كرده و چه از دادنش اباء كند ، زياد بوده يا كم باشند .
قوله : اوجب عدها مع تساوى الذّكور و الاناث : ضمير در [ عدّها ] به فحل الضّراب راجعست .
قوله : و اطلق : مصنّف ( ره ) مطلق گذارده و مقصودش را از ما نقص بيان نكرده است .
متن :
( و تجزي القيمة ) عن العين مطلقا ، ( و ) الإخراج من ( العين أفضل ) و إن كانت القيمة أنفع .
شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين :
قيمت بجاى عين مجزى است ولى اخراج از عين افضل است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بعد از تعلّق زكات بحيوانات نامبرده چه از عين آنها حق را اخراج نمايند و چه قيمت آن را بدهند هردو صورت مجزى است و اين حكم تنها بحيوانات سهگانه مختص نيست بلكه در شش مورد ديگر زكات نيز چنين است .
ولى بايد توجّه داشت كه اخراج از عين افضل از قيمت است اگرچه قيمت نسبت به حال مستحق نفع بيشترى داشته باشد .
قوله : عن العين مطلقا : چه در انعام و چه در غير آن ولى مرحوم مفيد در انعام اخراج از عين را واجب دانسته است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 72
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٢