محسوب نمىشوند و آنها عبارتند از :
1 - اكوله .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اكوله ( بفتح همزه ) حيوانى را گويند كه آن را پرورش داده تا سمين شود و صرف خوراك فقط مىكنند .
مؤلف گويد :
پس اگر شخصى چهل گوسفند داشت ولى يكى از آنها اكوله بود زكات بر وى واجب نيست ولى اگر چهل و يك گوسفند داشت و يكى از آنها اكوله بود و در مقام اخراج اكوله را به فقير داد از او مىپذيرند و مجزى مىباشد .
فلذا شارح ( ره ) مىفرماين :
در صورتى كه مالك او را بذل كند از وى قبول مىكند ولى بدون رضايتش نمىتوان او را اجبار بر اعطاء آن كرد .
2 - فحل الضّراب .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از آن حيوان نرى است كه براى كشيدن روى مادهها آن را نگهدارى مىكنند ، اين سنخ حيوان در صورتى كه تعدادى نداشته باشد جزء نصاب و آحاد آن محسوب نمىشود ولى اگر زياد بوده و تعدادشان بسيار باشد همچون ساير اصناف به حساب نصاب و از اجزاء آن به حساب مىآيند .
امّا اگر آن را بعنوان زكات بخواهند به مستحق دهند مطلقا جايز نيست چه مالكش به آن محتاج بوده و چه احتياجى هم نداشته باشد ،
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 70
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٠