راضى بوده يا رضايتى هم نداشته باشد .
مرحوم مصنّف در كتاب بيان فرمودهاند :
در دو صورت اين صنف از حيوان از اجزاء و آحاد نصب محسوب مىشود :
الف : تعداد نر با ماده مساوى باشد .
ب : تعداد نرها بيشتر از مادّهها باشد .
ولى در عكس آن فحل الضّراب به حساب نمىآيد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مصنّف ( ره ) در اين كتاب تفسير صورت عكس را كه فحل الضّراب به حساب نميآيد نفرموده و مقيّد نكردهاند كه در چه صورت اين حكم جاريست ، آيا موردى كه فحل الضّراب مورد احتياج باشد يا در غير آن ، آيا مقصود با رضايت مالك است يا غير صورت رضاء منظور مىباشد .
قوله : و هى المعدّة : ضمير [ هى ] به [ اكوله ] راجعست .
قوله : و تؤخذ مع بذل المالك لها : ضمير نائب فاعلى در [ تؤخذ ] به اكوله راجعست و ضمير در [ لها ] نيز به اكوله عود مىكند .
قوله : لا بدونه : يعنى نه بدون بذل مالك .
قوله : و هو المحتاج اليه : ضمير [ هو ] و [ اليه ] بفحل الضّراب راجعست .
قوله : لضرب الماشية : مقصود توليدمثل نمودن ماشيه و گوسفندان مىباشد .
قوله : فلو زاد : ضمير فاعلى در [ زاد ] به فحل الضّراب عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 71
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧١