رجب تا محرّم سال آينده را از هر دو به اين نحو كه از هركدام دويست و پنجاه تومان برمىدارد و به اين ترتيب رأس محرّم سال آينده از ربح اوّل فقط دويست و پنجاه تومان باقيمانده كه پنجاه تومان يعنى خمس آن را لازمست بدهد و سپس مؤنه از محرّم سال جديد تا رجب را منحصرا از ربح دوّم برمىدارد بطورى كه اوّل رجب از ربح دوّم نيز دويست و پنجاه تومان بيشتر نمىماند كه خمس آن را مانند اوّل اخراج و بقيّه را تصرّف مىكند قوله : فى المدّة المشتركة بينه و بين ما سبق عليهما : ضمير در [ بينه ] به ربح و مقصود از [ ما سبق ] ربح ما سبق مىباشد و ضمير در [ عليها ] به دو ربح راجع بوده و اين جار و مجرور به [ توزّع ] متعلّق است .
قوله : و يختصّ بالباقى : ضمير در [ يختصّ ] به ربح جديد عائد بوده و مقصود از [ الباقى ] مؤنه باقى مىباشد .
متن :
و كما لا يعتبر الحول هنا لا يعتبر النصاب ، بل يخمس الفاضل و إن قل ، و كذا غير ما ذكر له نصاب ، أما الحول فمنفي عن الجميع و الوجوب في غير الأرباح مضيق .
عدم اعتبار حول و نصاب در ارباح مكاسب
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
همانطوريكه در ارباح تجارات سال معتبر و شرط نيست نصاب و ميزان خاصّى نيز رعايت نشده بلكه زائد بر مؤنه سال هر قدر كم و ناچيز هم كه باشد اخراج خمسش واجب است چنانچه موارد ديگر خمس كه نصاب ندارند حكمشان همين است .