قوله : اخراج مؤنته و مؤنة عياله : ضمير مجرورى در [ مؤنته ] و [ عياله ] به صاحب مال راجعست .
قوله : فان اسرف حسب عليه : ضمير در [ اسرف ] به صاحب مال راجع بوده و كلمه [ حسب ] به صيغه مجهول بوده و ضمير مجرورى در [ عليه ] به اسرافكننده بازمىگردد .
قوله : و ان قتّر حسب له : كلمه [ قتر ] در مقابل اسراف است و ضمير در [ له ] به تقتيركننده راجع بوده و نائب فاعل [ حسب ] ما نقص مىباشد .
قوله : و من المؤنة هنا : مشاراليه [ هنا ] ارباح مكاسب مىباشد قوله : و ما يؤخذ منه : ضمير در [ منه ] به صاحب مال راجعست .
قوله : او يصانع به الظّالم : يعنى رشوهاى كه به ظالم ميدهد .
قوله : و الحقوق اللازمة له : ضمير در [ له ] به صاحب مال راجع است .
قوله : كذلك : يعنى از مؤنه حساب مىشوند .
متن :
و لا يجبر التالف من المال بالربح و إن كان في عامه و في جبر خسران التجارة بربحها في الحول وجه قطع به المصنف في الدروس .
فرع اول
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر در ضمن سال اكتساب مال مقدارى از آن تلف و در مقابل ربح نيز نصيب شخص شد واجبست خمس ربح حاصل را خارج كند و حق ندارد آن را جابر و بعنوان تدارك مال تلف شده قرار دهد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 273
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٣