شرح فارسى :
[ وجوب دفع زكات به امام عليه السلام در صورت طلب ]
مرحوم مصنّف مىفرماين :
زمانى كه امام عليه السّلام خود يا عامل ايشان زكات را مطالبه كردند واجب است به ايشان داده شود .
برخى گفتهاند :
در حالت غيبت نيز اگر فقيه مطالبه كرد لازمست بوى بدهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در زمان حضور امام معصوم عليه السّلم اگر خود مطالبه زكات بفرمايند يا ساعى و عامل را جهت اخذ آن ارسال دارند واجب است زكات را به ايشان مسترد نمود زيرا اطاعت از امام عليه السّلام واجب است چه در اين امر و چه در امور ديگر ، ولى ديگرى اگر مطالبه كند حتّى فقيه در زمان غيبت واجب نيست بوى داده شود .
بعضى از فقهاء فرمودهاند :
در زمان غيبت امام عليه السّلام نيز اگر فقيه جامع الشّرائط كه حاكم شرعى است مباشرتا يا بوسيله وكيلش مطالبه نمود بايد بوى داده شود زيرا وى نائب امام عليه السّلام است بنابراين به منزله ساعى و عامل در زمان حضور است بلكه مىتوان نيابت او را اقوى و شديدتر دانست ، پس همانطورى كه ساعى امام عليه السّلام اگر در زمان حضور مطالبه زكات كرد تخلّف از او جايز نيست بطريق اولى مخالفت فقيه در زمان غيبت جايز نمىباشد .
[ وجوب اعاده زكات در جائى كه دفع زكات به امام عليه السّلام واجب بوده و مزكّى به آن عمل نكرده باشد ]
شارح ( ره ) مىفرماين :
در جائى كه مزكّى زكات را ميبايد به امام عليه السّلام يا نائب وى بدهد اگر نداد و خود آن را تقسيم نمود مجزى نبوده و مىبايد دو مرتبه آن را