و ضمير مجرورى در [ عليه ] به من موصوله راجع بوده و ضمير مجرورى در [ دفعها ] به زكات برمىگردد .
قوله : الى ربّ الدّين : يعنى طلبكار .
قوله : كذلك : يعنى بدهكار زكات آن را بابت دين مديون حساب كرده و به صاحب دين بپردازد .
قوله : و ان مات المديون : كلمه [ ان ] وصليّه است نه شرطيّه قوله : مع قصور تركته عن الوفاء : ضمير در [ تركته ] بميّت مديون راجعست .
قوله : او جحوده : يعنى جحود وارث ، كلمه [ جحود ] يعنى انكار .
قوله : و عدم اثباته شرعا : ضمير در [ اثباته ] بدين راجعست قوله : و الاخذ منه مقاصّة : يعنى و عدم امكان الاخذ منه مقاصّة ، ضمير در [ منه ] به وارث راجعست .
[ جواز تقاص از ميّت مديون ]
قوله : و قيل يجوز مطلقا : يعنى تقاص از ميّت مديون جايز است اگرچه تركهاش وافى به پرداخت دين باشد .
قوله : فيصير فقيرا : ضمير در [ يصير ] به ميّت راجعست .
قوله : و هو ضعيف : ضمير [ هو ] بقول قيل راجعست .
قوله : لتوقّف تمكّنه منها : ضمير در [ تمكّنه ] بوارث و در [ منها ] به تركه راجعست .
قوله : لو قيل به : يعنى اگر بمجرّد موت قائل به انتقال تركه به وارث شويم .
قوله : او كان واجب النّفقة : ضمير در [ كان ] به مديون راجع است .