شدند مصرف آن در حقّشان محدود و معيّن نيست .
قوله : و مثلهم فى سبيل اللّه : ضمير در [ مثلهم ] برقاب راجع است ، يعنى سبيل اللّه نيز از نظر محدوديّت مصرف همچون [ فى الرّقاب ] مىباشد .
قوله : و المناسب لبيان المستحق الخ : يعنى چون مرحوم مصنّف در مقام بيان مستحقّين زكات است لاجرم مناسب با اينمعنا اين بود كه بجاى [ فى الرّقاب ] و [ فى سبيل اللّه ] ، الرّقاب و سبيل اللّه مىفرمود و حرف جرّ را از ابتداء آنها حذف مىكرد چنانچه موارد ششگانه ديگرى را بدون حرف جرّ ذكر نموده است .
قوله : و هم المكاتبون : ضمير [ هم ] به رقاب راجعست .
قوله : مع قصور كسبهم : ضمير مجرورى به [ مكاتبون ] عود مىكند قوله : عند مولاهم : ضمير در [ مولاهم ] به عبيد راجعست .
قوله : او من سلّطه عليهم : يعنى عند من سلّطه عليهم ضمير فاعلى در [ سلّطه ] به مولا و ضمير مفعولى به من موصوله و ضمير مجرورى در [ عليهم ] به عبيد عود مىكند .
قوله : و المرجع فيها الى العرف : ضمير در [ فيها ] بشدّت راجعست .
قوله : فيشترون منها : ضمير نائب فاعلى در [ يشترون ] به عبيد راجع بوده و ضمير مجرورى در [ منها ] به زكات عود مىكند .
قوله : و يعتقون بعد الشّراء : ضمير نائب فاعلى در [ يعتقون ] به عبيد راجع بوده و اين كلمه به [ يشترون ] معطوف است .
قوله : او للعتق : يعنى او مقارنة للعتق .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 146
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٦