و لو اجتمع مالك الأصل و المنفعة فالثاني أولى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
19 - امام جماعت راتب از ديگران اولى و شايستهتر است به امامت و همچنين صاحب منزل از غيرش و امير در مكانى كه در تحت امارت و قلمرو حكومتش بوده و بر غير اولى و مقدّم است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
امام جماعتى كه در مسجد معيّن و مخصوصى عنوان امامت دارد بر غير خود مقدّم است اگر چه غيرش واجد تمام مرجّحات و كمالات قبلى بوده و او فاقد آنها باشد .
پس اگر افرادى چند كه هركدام خصوصيّتى از خصوصيّات و مرجّحات قبلى را داشتند با امام جماعت مسجدى در امامت آن مسجد به جهت طلب ثواب و اجر با هم تشاح و تنازع نمودند امام راتب بر تمام مقدّم بوده و تا وى هست نوبت به هيچيك نمىرسد .
و نيز صاحب منزل اگر با ديگران كه در منزل وى گرد آمدهاند تشاح نمود وى از جميع حتّى از امام راتب مسجد كه در منزل وى حاضر شده مقدّم است .
و نيز اگر امير بلد در قلمرو امارتش با واجدين مرجّحات قبل جمع شد از نظر امامت بر تمام مقدّم است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اولى بودن و مقدّم نمودن سه فرد اخير يعنى [ امام راتب و صاحب منزل و صاحب اماره ] را بر غير نه از باب اين باشد كه ايشان كمال ذاتى داشته و نفس اين امور از مرجّحات واقعى باشد بلكه از باب سياست و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 491
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٩١