و ضمير نائب فاعلى در آن به راتب راجعست چنانچه ضمير در [ تأخّر ] نيز به امام راتب عود مىكند .
قوله : فيسقط اعتباره : يعنى اعتبار راتب .
قوله : و لو اجتمعا : يعنى مستعير و مالك .
متن :
( و يكره إمامة الأبرص ، و الأجذم ، و الأعمى بغيرهم ) ممن لا يتصف بصفتهم ، للنهي عنه المحمول على الكراهة جمعا و قد تقدم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
20 - امامت شخص مبتلا به مرض برص و جذام و نيز شخص نابينا مكروه است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
شخصى كه به مرض برص و جذام يا از نعمت بينائى مرحوم مىباشد مكروه است امام جماعتى شوند كه از عيوب مزبور مبرّا هستند چه آنكه در اخبار از امامت ايشان نهى شده و لازمست از باب جمع بين اين اخبار و اخبار مجوّزه نهى را بر كراهت حمل نمود .
مؤلف گويد :
سابقا حديثى كه از امامت مبروص و مجذوم نهى فرموده بودند نقل نموديم و اينك حديث نهى از امامت اعمى :
مرحوم صاحب وسائل در ج 5 ص 410 و 409 حديث نهى از امامت اعمى و جواز امامت او را نقل نموده كه در ذيل نقل مىكنيم :
احاديث جواز :
محمّد بن الحسن باسنادش ، از سعد ، از احمد بن محمّد ، از ابن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 493
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٩٣