قوله : فى غيرها : يعنى در غير احكام صلوة .
قوله : لخروجه عن كمال الصّلوة : ضمير در [ خروجه ] به زائد راجعست .
قوله : و فيه انّ المرجّح : ضمير در [ فيه ] به اسقاط مصنّف راجع بوده و اين عبارت اشكالى است از مرحوم شارح بمصنّف عليه الرّحمه
قوله : لا ينحصر فيها : يعنى فى الصّلوة .
قوله : بل كثير منها كمال فى نفسه : ضمير در [ منها ] بمرجّحات راجع است .
قوله : و هذا منها : مشاراليه [ هذا ] كونه افقه فى غيرها بوده و ضمير در [ منها ] به مرجّحات عود مىكند .
قوله : مع شمول النّصّ : يعنى از اين گذشته نصّى كه افقه بودن را مناط تقديم قرار داده بملاحظه اطلاقيكه دارد شامل افقه بودن در غير مسائل و احكام نماز نيز مىشود .
قوله : هذا هو الاصل : مشاراليه [ هذا ] معنائى است كه براى [ اقدم هجرة ] ذكر شد .
قوله : لانّها مظنّة الاتّصاف : ضمير در [ لانّها ] به امصار راجع است .
قوله : أو حذف المضاف : يعنى فدّادين يا بتشديد دال است به معناى شبانان و چوپانان و يا به تخفيف آن بمعنى گاو و گوسفند كه در اين تقدير كلمه اهل را بعنوان مضاف بايد مقدّر نمود و گفت اهل الفدّادين كه به اين تقدير به همان معناى گذشته مىشود .
قوله : فالاسن مطلقا : يعنى مطلق آنكه سنّش بيشتر است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 489
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٩