مرحوم مصنّف در كتاب ذركى افقه بودن در غير مسائل نماز را مناط و ملاك تقدّم ندانسته و اعتبار آن را ساقط نموده و فرموده اين مزيّت از مرجّحات در اين باب خارج و ارتباطى به كمال نماز ندارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اين سخن تمام نيست زيرا مرجّحات منحصر در كمالات مربوط بباب نماز نيست بلكه چنانچه بعدا معلوم خواهد شد بسيارى از مرجّحاتى كه در اين مقام مورد استناد قرار گرفتهاند خود ذاتا كمال بوده اگر چه مربوط به نماز نباشند و مسئله افقه بودن در مسائل غير نماز نيز از اين جمله محسوب مىشود ، پس با اين تقرير مىتوان آن را ملاك تقدّم قرار داد و از اينكه بگذريم نصّ و روايتيكه افقه بودن را موجب تقديم قرار داده عمومش شامل افقه در غير مسائل نماز نيز مىشود .
مؤلف گويد :
مراد از نصّ مشاراليه ، حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 5 ص 415 به اين شرح نقل مىكند :
محمّد بن الحسن باسنادش ، از محمّد بن احمد بن يحيى ، از محمّد بن الحسين ، از عبّاس بن عامر و ايّوب بن نوح ، از معروف ، ازداود بن الحصين ، از سفيان الجريرى ، از عرزمى ، از پدرش حديثى كه اسنادش تا پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مرفوعه است اينچنين نقل مىكند :
من امّ قوما و فيهم من هو اعلم منه لم يزل امرهم الى السّفال الى يوم القيامة .
3 - اقدم هجرة :
بعد از تساوى در مرجّح قبلى هركدام كه از دار الحرب و بلاد كفر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 485
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٥