از ديگران است بر غير مقدّم مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در صورتى كه بين ائمّه جماعت تنازع شد ، يعنى هركدام مايل به امامت در مكانى يا مسجدى بودند يا ايشان نزاع نداشته ولى مأمومين با هم مخاصمه كرده و هركدام طالب امامى شدند مزايا و مرجّحاتى معيّن نمودهاند كه هركدام از ائمّه اگر واجد آن باشند بر ديگرى مقدّم هستند و آنها به ترتيب عبارتند از :
1 - الاقرء :
اوّلين مرجّح اين است كه هركدام از ديگرى اقرء باشد حقّ تقدّم با او است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از آن اين است كه كلمات را بهتر اداء نموده و حروف را محكمتر تلفّظ نمايد و به احكام قرائت مطّلعتر و به محاسن آن استادتر باشد اگر چه از حيث حفظ آيات كمتر از ديگرى حفظ داشته باشد .
و در صورتى كه در امور نامبرده با هم مساوى باشند هركدام كه محفوظاتشان بيشتر باشد بر ديگرى مقدّم است و اگر از اين جهت نيز با هم برابر بودند نوبت به مرجّح دوّمى مىرسد .
2 - افقه :
بعد از تساوى در مرجّح اوّل هركدام كه در احكام و مسائل نماز داناتر باشند او مقدّم بر ديگرى است .
و در صورتى كه از حيث علم به مسائل نماز با هم مساوى باشند هركدام كه در مسائل از ديگرى فقيهتر باشد مقدّم است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 484
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٨٤