قوله : قرء المستخلف : مقصود نائبب امام است .
قوله : او المنفرد : و آن در جائى است كه پس از خروج امام از امامت و حصول مانع جماعت استمرار پيدا نكند .
قوله : و ان كان فى اثنائها : ضمير در [ كان ] به حصول مانع و در [ اثنائها ] به قرائت عود مىكند .
قوله : ما وقع من الاوّل : يعنى ما وقع من الامام الاوّل .
قوله : باعادة السّورة الّتى فارق فيها : ضمير در [ فارق ] به امام و در [ فيها ] به سوره راجعست .
قوله : و لو كان بعدها : ضمير در [ كان ] به حصول مانع و در [ بعدها ] به قرائت راجعست .
قوله : ففى اعادتها : يعنى اعاده قرائت و مقصود از [ قرائت ] سوره فاتحة الكتاب است .
متن :
( و لو تبين ) للمأموم ( " عدم الأهلية " ) من الإمام للإمامة بحدث أو فسق ، أو كفر ( في الأثناء انفرد ) حين العلم . و القول في القراءة كما تقدم ( و بعد الفراغ لا إعادة ) على الأصح مطلقا للامتثال .
و قيل : يعيد في الوقت ، لفوات الشرط ، و هو ممنوع مع عدم إفضائه إلى المدعى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
13 - اگر براى مأموم معلوم شد كه امام اهليّت براى امامت را ندارد در صورتى كه در اثناء نماز باشد قصد انفراد نموده و اگر پس از فراغ از نماز بود نمازش را اعاده نكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 470
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧٠