تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 460

مساهمون:

ص٤٦٠
3 - اذكار قنوت را اگر به گوش امام برساند به فتواى بعضى از فقهاء مكروه نيست . مرحوم فاضل تونى در حاشيه مخطوطه مىفرماين : قول مزبور رأى مشهور فقهاء است كه در مطلق صلوات به آن قائل هستند ولى مرحوم سيد مرتضى جهر به قنوت و عدم كراهت اسماع را به نمازهاى جهريّه اختصاص داده . قوله : ترك اسماع الامام مطلقا : چه در نمازهاى جهريّه و چه در سريّه . قوله : منتظرا له : ضمير در [ له ] به مأموم راجعست . قوله : و ما يفتح به : ضمير در [ به ] به ماء موصوله راجعست . متن : ( و أن يأتم كل من الحاضر و المسافر بصاحبه ) مطلقا و قيل : في فريضة مقصورة ، و هو مذهبه في البيان . ( " بل بالمساوي " ) في الحضر و السفر ، أو في الفريضة غير المقصورة . شرح فارسى :

[ شرائط امام جمائت ]

مرحوم مصنّف مىفرماين : 10 - اقتداء هركدام از حاضر و مسافر به ديگرى مكروه است بلكه هر يك از ايندو به مساوى خودش اقتداء نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : اقتداء هركدام از حاضر و مسافر به ديگرى مكروه است اعمّ از اين‌كه در نمازهاى مقصوره اقتداء صورت گيرد يا غير آن . بعضى از فقهاء همچون مرحوم مصنّف در كتاب بيان كراهت مزبور را اختصاص به نمازهاى مقصوره داده‌اند . مصنّف ( ره ) مىفرماين :