الاستئناف و ليس لمن لم يدرك الركعة قطع الصلاة به غير المتابعة اختيارا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
اگر مأموم امام را بعد از ركوع درك نمود ، با وى به سجده رفته و سپس نيّت جديد نموده و نمازى از نو آغاز كند .
بخلاف آن وقتى كه وى را بعد از سجده درك كرد چه آنكه در اين هنگام اگر بوى اقتداء نمود نيّتش مجزى مىباشد البتّه ثواب و فضيلت جماعت را در هردو مورد درك كرده است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر مأموم امام را بعد از ركوع درك نمود يعنى بعد از گفتن تكبيرة الاحرام با امام در حدّ ركوع جمع نشد و بعبارت ديگر وقتى تكبيرة الاحرام را گفت نتوانست امام را در ركوع درك كند اعمّ از اينكه به ركوع رفت و به انرسيد يا هنوز به ركوع نرفته امام ايستاد در هردو صورت به تبعيّت از امام به سجده رود و سپس نيّتش را استيناف نموده و اگر از جماعت ركعت ديگرى باقى مانده به امام اقتداء نمايد و در غير اين صورت بعد از اسلام دادن امام نماز را منفردا خود بخواند .
اما اگر امام را بعد از سجود درك نمود ، تكبير گفته و بنشيند و با وى تشهّد بخواند و بعد از سلام دادن امام او نيز ايستاده و نمازش را كامل كند .
البتّه در هردو مسئله يعنى ( ادراك امام را بعد از ركوع و مسئله ادراك بعد از سجود ) فضيلت جماعت را اجمالا درك مىنمايد .
سپس مىفرماين :
دليل بر اين حكم آنست كه در هردو موضع امر به اقتداء وجود
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 449
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٩