اين قول با احتياط مناسب مىباشد .
و در روايت صحيح زراره از امام باقى عليه الصّلاة و السّلام مضمونى را نقل نموده كه ذيلا با سند نقل مىشود :
مرحوم صاحب وسائل روايت مزبور را در ج 5 ص 422 به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز ، از زرارة و محمّد بن مسلم قالا : قال ابو جعفر عليه السّلام :
كان امير المؤمنين عليه السّلام يقول : من قرء خلف امام يأتم به فمات بعث على غير الفطرة .
قوله : خلفه فى الجهريّة : ضمير در [ خلفه ] به امام راجعست .
قوله : الّتى يسمعها : ضمير فاعلى در [ يسمعها ] به مأموم و ضمير مفعولى به قرائت راجعست .
قوله : و هى الصّوت الخفىّ : ضمير [ هى ] به همهمه راجعست
قوله : فعليه الكلّ : ضمير در [ عليه ] به ترك قرائت در نماز جهريّه راجعست .
قوله : امّا مع عدم سماعها : يعنى عدم سماع القراءة .
قوله : و ان قلّ : ضمير در [ اقلّ ] به سماع راجعست .
قوله : الاستحباب فى اولييها : يعنى در ركعت اوّل و دوّم از نماز جهريّه مستحبّ است مأموم قرائت را بخواند .
قوله : الحاق اخرييها بهما : مقصود از [ اخرييها ] ركعت سوّم و چهارم نماز جهريّه است و ضمير در [ بهما ] بركعت اوّل و دوّم راجعست
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 441
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤١