از سوره اعراف خداوند متعال مىفرمايد :
[ و اذا قرئ القرآن فاستمعوا له و انصتوا لعلّكم ترحمون ] .
و ظاهر امر با نصات وجوب و ترك آن حرام است .
و امّا در نمازهاى جهريّهاى كه مأموم صداى امام حتّى صورت خفيف او را نمىشنود چنانچه گفتيم مشهور فرمودهاند بر مأموم مستحبّ است در ركعت اوّل و دوّم بطور آهسته قرائت خود را بخواند .
سپس مىفرماين :
اجود اين استكه بگوئيم در ركعت سوّم و چهارم نيز بر مأموم مستحب است كه بجاى تسبيحات اربعة فاتحة الكتاب را بخواند همان طورى كه در دو ركعت اوّل و دوّم مىخواند و بعبارت ديگر در نمازهاى جهريّه مذكور ركعت سوّم و چهارم در حكم ملحق به ركعت اوّل و دوّم مىشود و قرائت مستحبّ است .
ولى بعضى از فقهاء فرمودهاند در نماز مزبور ركعت سوّم و چهارم از نظر حكم به نمازهاى سريّه ملحق مىشوند كه حكم آن عنقريب بيان مىشود .
و امّا نمازهاى سريّه :
مشهور مىفرماين در اين نمازها بر مأموم قرائت مكروه است چنانچه مرحوم مصنّف نيز همچون مشهور در سائر مصنّفاتش آن را مكروه دانسته ولى در اينجا فتوى به استحباب قرائت داده و حق با مشهور است .
و در ميان اصحاب و فقهاء اماميّه كسانى هستند كه تكليف مأموم به قرائت را در جماعت اسقاط كردهاند چه تكليف وجوبى و چه استحبابى ، چه در نمازهاى جهريّه و چه سريّه .
شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 440
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٠