مؤذّن به گوش نرسد .
مقدار اعتبار خفاء
اختلاف است در اينكه حصول ترخّص آيا بخفاء اذان و ديوارهاى شهر هردو است يا خفاء يكى از ايندو كافى است :
جماعتى از علماء همچون مرحوم علّامه در مختلف به قول دوّم متمايل شدهاند و دليلشان بر اين رأى آنست كه هركدام در روايتى جداگانه ذكر شدهاند ، پس اگر هردو با هم معتبر مىبودند لازم بود مجتمعا در يك حديث وارد شوند .
مؤلف گويد :
از رواياتى كه تنها خفاء ديوارهاى شهر در آن ذكر شده حديثى است كه صاحب وسائل در ج 5 ص 505 آن را چنين نقل نموده :
محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از محمّد بن الحسين ، از صفوان بن يحيى ، از علاء بن رزين ، از محمّد بن مسلم قال : قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام : الرّجل يريد السّفر ( فيخرج ) متى يقصر ؟
قال : اذا توارى من البيوت الحديث .
و از رواياتى كه بمجرّد خفاء اذان در آن اكتفاء شده روايتى استكه در ج 5 ص 506 از كتاب مزبور چنين آمده :
از محمّد بن الحسن ، از عبد اللّه بن عامر ، از عبد الرّحمن بن ابى نجران ، از عبد اللّه بن سنان ، از مولانا الصّادق عليه السّلام قال : سئلته عن التّقصير قال : اذا كنت فى الموضع الّذىّ تسمع فيه الاذان فاتمّ ، و اذا كنت فى الموضع الّذىّ لا تسمع فيه الاذان فقصّر و اذا قدمت